Ethics3- درس 1

اخلاق درس 1

در این درس در  مورد اخلاق پیامبر گرامی اسلام صحبت خواهیم کرد وجزئی از اخلاق آن حضرت را شرح میدهیم:

  • در روایتها آمده است که (کان رسول الله لا یتکلم فی غیر حاجة طویل الصمت) یعنی از اخلاق پیامبر اکرم این بود که بیهوده سخن نمیگفتند بلکه اگر سخنی را بر زبان میاوردند حتما هدفی از بیان این موضوع داشتند واز گفتن کلماتی که هیچ فایده ای برای مردم ندارد خود داری میکردند ودر بیشتر وقتها سکوت را اختیار میکردند وسکوت کردن از اخلاق پیامبران است که اگر صحبتی ندارند سکوت میکنند واگر سخن میگویند با علم ومعرفت وشناخت صحبت میکنند.

  • (یعظم النعمة وإن دقت ولا یذم منها شیئا) همیشه تمامی نعمتهای خداوند را بزرگ میدارند حتی اگر آن نعمت یک نعمت کوچکی باشد وهیچ وقت بدی از نعمتهای الهی نمیگفتند، ومقصود از این کلام این است که هر چه که در این دنیا وجود دارد نعمت الهی محسوب میشود هر چند که کوچک در نظر ما باشد لیکن خالقی دارد که این خالق آن را بوجود آورده است ونمیشود به نعمتی ازنعمتهای خداوند اهانت نمود یا کلمه نادرستی در مورد آن گفت.

  • از اخلاق پیامبر (ص) این بود که وقت خود را در طول روز به 3 قسمت تقسیم میکردند جزئی از وقت را برای خود میگذاشتند که با آن حاجتهای مردم را انجام میدادند به مسکینان کمک مینمودند وبه سؤالهای مردم پاسخ میدادند و لباسهای خود را خیاطی میکردند، وجزئی از وقت خود را برای راز ونیاز با خداوند سپری میکردند، جزء دیگر وقت خود را برای نشستن با خانواده خود زنان و فرزندان خود میگذاشتند تا با آنها صحبت کنند ودر کنار آنها باشند.

  • همیشه مردم را به متحد بودن با هم دعوت میکردند واز تفرقه جستن ودشمنی کردن با همدیگر آنها را برحذر میدادند تا همه همدیگر را دوست داشته باشند وبا هم متحد شوند والفت ومهربانی در بین تمامی مردم بوجود آید.

  • وقتی وارد مجلس میشدند در هر جای مجلس که جای خالی وجود داشت مینشستند تا جایی که اگر شخصی وارد مجلس میشد وپیامبر را نمیشناخت نمیدانست که کدام یک از اهل مجلس پیامبر (ص) هستند.

  • در موقع نشستن در داخل مجلس با همه افرادی که در اطرافش بودند صحبت میکرد تا دیگران تصور نکنند که کسی را بیشتر از دیگری دوست دارد وبه این وسیله کسی نمیتوانست بگوید پیامبر مرا بیشتر از دیگران دوست دارد یا مرا دوست ندارد.

  • هیچ وقت کلام کسی را قطع نمیکردند وهمیشه منتظر میماندند تا آن شخص که در حال صحبت کردن است کلامش به پایان برسد سپس بلند میشدند ودر هنگام سلام کردن با دست هیچ وقت دست خود را از شخص مقابل بیرون نمیکشیدند تا آن شخص مقابل خود دست خود را بیرون کشد.

  • هر کسی که برای طلب حاجتی پیش آن حضرت میامدند وچیزی را میخواستند رد نمیکردند اگر میتوانستند حاجت او را اجابت میکردند واگر نمیتوانستند با کلامی زیبا با او سخن میگفتند تا به عنوان اهانت کردن مطرح نشود.

  • به تمام یاران خویش تواضع را یاد دادند وبه آنها سفارش میکردند که به بزرگتر از خود احترام بگذارند وبه کوچکتر از خود رحم ومهربانی داشته باشند تا به این وسیله مجلس آنان مجلسی همراه با احترام وادب وآرامش باشد.

  • همیشه پیامبر اکرم لبخندی بسیار زیبا را بر چهره خویش داشتند هیچ وقت کلمه ناپسندی از دهانشان خارج نشد وهیچ وقت کسی را بیش از حد واقعیت مدح ننمودند وهیچ وقت عیبجویی از دیگران نیز نکردند وهیچ وقت با صدای بلند که شبیه فریاد باشد صحبت نمیکردند.